Tagarchief: marc de hond

Als liefde het wint van angst, voor Geert Wilders – fragment uit nieuwe show


Geert Wilders vertelde in Playboy dat hij open staat voor een relatie met een moslima. Maar is er ook een moslima die open staat voor een relatie met Geert Wilders?

Fragment uit “Wie bang is, krijgt ook klappen

 

 


Nieuw: ‘De fantastische scheve toren van Pisa’ van Marc de Hond

P E R S B E R I C H T

Nieuw verschenen bij Uitgeverij Nanda:

De fantastische scheve toren van Pisa

Marc de Hond

Leeftijd: 6+  

“Stan is anders dan de andere kinderen. Dat vindt hij soms best een beetje moeilijk. Hij schaamt zich voor zijn handicap.” (fragment uit De fantastische scheve toren van Pisa)

Pre-order nu: "De fantastische scheve toren van Pisa"Ontroerend, confronterend en juist heel positief! Het eerste kinderboek van Marc de Hond gaat over een jongen, die niet kan accepteren dat hij in een rolstoel zit. Een bijzonder persoonlijk onderwerp, aangezien Marc zelf pas na vele jaren zijn handicap leerde accepteren. In zijn laatste theatervoorstelling gebruikt Marc de Hond de toren van Pisa als metafoor voor zijn eigen handicap. Hij kreeg hierover zoveel positieve reacties van ouders die een kind in een rolstoel hadden, dat hij besloot er een kinderboek over te schrijven. Inmiddels ziet hij het als zijn missie dit verhaal mee te geven aan elk gehandicapt kind.

Het boek gaat over de 8-jarige Stan, die niet buiten meevoetbalt met de rest van de klas, omdat hij in een rolstoel zit. Door zijn handicap is hij anders dan andere kinderen. Hij schaamt zich. 

Op vakantie nemen zijn ouders hem mee naar de scheve toren van Pisa. Daar vertelt een gids dat bij de bouw van de toren iedereen schrok toen deze scheef bleek te staan; hij was mislukt. Maar wat gebeurde er toen?

Iedereen wilde juist deze toren zien omdat hij anders was dan andere torens. Pisa werd rijk door het toerisme, wat een geluk dat de toren scheef stond! Voor het eerst begrijpt Stan dat het ook heel bijzonder kan zijn om anders te zijn. Vanaf dat moment is hij trots op zichzelf. En speelt hij mee met zijn klasgenootjes, mede door zijn rolstoel blijkt hij de beste keeper te zijn die ze ooit hebben gehad.

De toren van Pisa speelt voor Marc de Hond zelf ook een belangrijke rol in de acceptatie van zijn handicap. Voor zijn eerste theaterprogramma Scherven brengen geluk ging hij op vakantie naar Pisa. Daar realiseerde hij zich dat de toren oorspronkelijk bedoeld was als rechte toren, en dat de scheefstand in eerste instantie een ongelukje was. Dankzij deze imperfectie is de toren beroemder geworden dan de bouwers ooit hebben durven dromen. Hij zag een parallel met zijn eigen verhaal en vertelde hierover in zijn show, waarin hij tevens het 12,5-jarig jubileum ‘viert’ van zijn handicap. Op dit stuk uit zijn voorstelling krijgt hij de meeste reactie’s, omdat het veel indruk op mensen maakt.

250 VIERKANT SOCIALMarc de Hond (1977) is schrijver, presentator en theatermaker. Voorheen was hij radio-dj bij 3FM, internetondernemer en speelde als rolstoelbasketballer in het Nederlands Team. In 2002 liep hij een dwarslaesie op, nadat er iets misging bij een ingreep. Het maakte dat Marc op 25-jarige leeftijd van de één op de andere dag niet meer kon lopen en afhankelijk werd van een rolstoel. Daarover schreef hij in 2008 het aangrijpende boek KRACHT. In 2015 debuteert hij in het theater met zijn eerste solovoorstelling Scherven Brengen Geluk waarin hij op feestelijke wijze het jubileum van zijn handicap viert. In 2017 keert Marc terug in de theaters met zijn nieuwe voorstelling Wie bang is krijgt ook klappen.

4c73aaf4cde764.76764603Illustrator Juliette de Wit (Amsterdam, 1958) studeerde aan de Rietveld Academie. Inmiddels illustreerde zij zo’n 400 boeken, waarvan uit de kinderreeks Spekkie en Sproet het meest bekend is. Bij volwassenen werd zij bekend door het boek Duik in je weeën! Daarnaast geeft ze workshops en lezingen.

De fantastische scheve toren van Pisa verschijnt bij Uitgeverij Nanda. Deze werd in 2010 opgericht door schrijfster Nanda Roep en cabaretier Silvester. De projecten kenmerken zich door een multimediaal karakter.

 Technische gegevens De fantastische scheve toren van Pisa:

Uitvoering:    (ingenaaid) gebonden, 32 blz

ISBN:           9789 94 90983 44 4

Prijs:            € 12,50

BESTEL HET BOEK DIRECT EN ONTVANG HET MORGEN IN HUIS

Marc de Hond is beschikbaar voor interviews

Voor meer informatie, een interview, een pdf van het boek of een recensie-exemplaar:

Odette Lafère Odette.Lafere@medialaferes.nl / Tel +31(0)575563628 / Tmob +31(0)651273679

Bekijk de speellijst van Marc de Hond in Google Maps

Theatertour Marc de Hond’s nieuwe programma ‘Voortschrijdend Inzicht‘ (bekijk fullscreen)

De speellijst van Marc de Hond’s theaterprogramma, via Google Maps.

Back To The Future: 21-10-2015, de dag die je wist dat zou komen is eindelijk hier!

21 oktober 2015, de dag die je wist dat zou komen is eindelijk hier! Marty McFly komt vandaag Back To The Future. En eindelijk weten we waar het Koningslied nou eigenlijk over ging!

Montage door Marc de Hond.
Muziek van John Ewbank

“Ondanks tegenslag bleef ik dromen” interview met Marc de Hond

Natuurlijk heeft Marc het ook moeilijk gehad. ‘Ik moest accepteren dat ik nooit meer zou lopen. Het revalidatieproces was lang, maar ik realiseerde me dat tegenslag hoort bij het leven.’

Scherven brengen geluk

Marc: ‘Ik wilde geen drama en al helemaal geen slachtofferrol, dus ik besloot vooruit te kijken. Me vast te houden aan wat ik wél heb. Mijn zelfvertrouwen groeide, net als mijn ambitie om mijn dromen achterna te gaan.’ Na zijn dwarslaesie schreef hij het boek Kracht, staat hij op de planken met zijn theaterstuk Scherven brengen geluk en reisde hij de wereld over als speler van het Nederlands rolstoelbasketbalteam. ‘Als kind droomde ik van een plek in

het Nederlands voetbalelftal en wilde ik vooral dingen doen die ertoe deden. Veel van mijn dromen zijn uitgekomen, ondanks de tegenslag in mijn leven.’

Iets moois doen

Denken in kansen in plaats van beperkingen kreeg Marc van zijn grootouders mee. ‘Mijn opa en oma leerden me naar de positieve dingen in het leven te kijken.’ Misschien is het wel dankzij hen dat hij zich niet meer druk maakt om dingen die al tien jaar zo zijn. ‘Als ik nu een polsblessure op zou lopen, zou ik dat veel vervelender vinden.’ Hoe hij om heeft leren gaan met tegenslagen gebruikt Marc nu om anderen te inspireren. ‘Uit mijn dwarslaesie is veel positiefs voortgekomen. Door mijn verhaal nuchter en met de nodige humor te vertellen kan ik anderen inspireren. Het vertellen van mijn verhaal heeft nut, omdat ik zo betekenisvol kan zijn voor een ander.’

Iets terugdoen

Sinds deze zomer is Marc ambassadeur van het DELA goede- doelenfonds. Hij trekt het land in om projecten te bezoeken.
En namens het fonds nodigt hij mensen met een beperking uit om als vrijwilliger iets goeds te doen voor een ander. Daarmee steunt hij het thema Onbeperkt! ‘Hopelijk geef ik net dat duwtje in de rug dat ze nodig hebben.’ Volgens Marc ontvangen veel mensen met een handicap zorg. De mate waarin je hulp van een ander nodig hebt hangt af van je beperking. Marc: ‘Ik kan nu prima voor mezelf zorgen, maar dat was in het eerste jaar na mijn dwarslaesie wel anders. Ik wil laten zien hoe mooi het is om ondanks je beperking een ander te verrassen met je kracht, kwaliteit of talent. Zo kun je als vrijwilliger iets terug doen.’

Win kaarten met uw aanvraag

Met het thema Onbeperkt! nodigt het DELA goededoelenfonds mensen met een beperking
uit om hun kwaliteiten in te zetten als vrijwilliger.
Iets goeds doen voor een ander zorgt ervoor dat je
van betekenis kan zijn, dat je ertoe doet, gewaardeerd wordt en meetelt in onze samenleving. Coöperatie DELA gelooft niet alleen in een waardig afscheid voor iedereen, maar vooral dat we er zijn voor elkaar. Stuur voor 16 november een aanvraag voor een project in via www.delafonds.nl.
De twintig mooiste aanvragen belonen wij – naast steun
uit het fonds – met twee vrijkaartjes voor de theatershow Scherven brengen geluk.

Hij is 25 als hij vanaf zijn borst verlamd raakt. Naar het verleden kijken doet Marc de Hond niet graag. De theater- maker, presentator, voormalig DJ en rolstoelbasketballer focust zich veel liever op wat hij nog wél kan.

Interview Marc de Hond - PDF

“Ondanks tegenslag bleef ik dromen” – Interview Marc de Hond – Lees de PDF

Zeven levenslessen van Marc de Hond in Trouw: “Verzacht tegenslag met mooie verhalen”


Marc de Hond viert in het theater het koperen jubileum van zijn dwarslaesie met zijn eerste cabareteske theatershow. Vieren? Ja, want na de acceptatie kwam het koesteren van zijn handicap.

TEKST: RINSKE WELS – FOTO’S: MERLIJN DOOMERNIK – UIT: TROUW, 12 SEPTEMBER 2015

Les 1
Accepteer maar dat ik nooit meer loop
“Elke keer als er ergens een medische ontwikkeling is of iemand heeft zogenaamd een wonderbaarlijke genezing ondergaan, krijg ik vijftig keer de link doorgestuurd met het nieuws. Ik kan wel zeggen tegen iedereen dat ik mijn dwarslaesie geaccepteerd heb, maar kennelijk denken mensen dat het beter voor mij is als ik weer kan lopen.
De meeste ontwikkelingen worden groter gecommuniceerd dan ze eigenlijk zijn. Neem nou het robotpak. Het suggereert dat je, als je dat pak aan hebt, geen rolstoel meer nodig hebt. Maar dat pak is heel onhandig aan te trekken, je kunt er niet mee onder de douche en na twintig minuten zijn de batterijen op. Het is een gadget, het begin van een ontwikkeling. Ik heb dat pak aangehad, dat is uitgezonden in ‘RTL Boulevard’, en toen liep ik even heen en weer. De volgende dag kwam ik bij mijn groenteman en die zei: ‘O, je zit in een rolstoel? Ik zag op tv dat je weer kon lopen.’
Aan de ene kant vind ik het fantastisch dat er overal op de wereld nieuwe ontwikkelingen zijn die het leven van iemand met een dwarslaesie of handicap kunnen helpen. Aan de andere kant denk ik dat het voor mij het allerbeste is om te accepteren dat het is zoals het is. Mensen zijn heel negatief over de rolstoel, maar als je kijkt hoe low tech hij is en hoeveel je er mee kunt …

Les 2
De rolstoel is mijn vriend
Marc de Hond in Trouw
“Ik krijg alleen maar meer waardering voor de rolstoel: hij kan de hele dag mee, gebruikt geen batterijen en ik kan er overal mee komen. In mijn voorstelling ‘Scherven brengen geluk’ zeg ik: ‘Mijn dwarslaesie is mijn handicap en de rolstoel is niet het probleem, het is juist de oplossing!’
Dat was het grootste omslagpunt in mijn acceptatie, dat ik in plaats van ‘o, wat erg, ik zit in een rolstoel’ hem juist ben gaan koesteren als een fantastisch middel om ergens te komen. En de hele wereld hè, ik ben overal geweest.
Ik wilde er eerst niks mee te maken hebben, dus ik leerde ook niks. Ik zat in een revalidatiecentrum om weer te leren lópen. Toen ik vervolgens geaccepteerd had dat ik de rolstoel nodig had, kwam ik in het Nederlands rolstoelbasketbalteam. Daar werd ik uitgelachen om het feit dat ik buiten het veld nergens kon komen omdat ik niet op mijn achterwielen een stoepje af kon, niet van een steile helling af durfde en me niet kon redden in een kamer die niet perfect was aangepast. Sinds ik die skills wel heb, heb ik een groot gedeelte van mijn toegankelijkheidsvraagstukken zelf opgelost.
Mijn boek ‘Kracht’ uit 2008 gaat over mijn acceptatieproces. Ik dacht dat het daarna klaar was. Toen ik aan mijn voorstelling begon te schrijven dacht ik: wat heb ik nu te vertellen dat niet al in mijn boek staat? Ik herlas mijn boek en dacht: jongen, wat zit jij nou te zeuren? Zó erg is het ook weer niet. Blijkbaar is er na het boek nog een nieuw verhaal, een verhaal van het omarmen en koesteren van mijn handicap. Een gradatie die ik zelf nooit had verwacht. Ik denk dat de paralympische wereld dat met mij gedaan heeft. Acht jaar geleden had ik daar niks mee, terwijl ik zelf al in een rolstoel zat. Ik volgde het niet en moest er niet aan denken dat zelf te gaan doen. Ik zat liever bij mijn oude team op de bank voetbal te kijken.

Les 3
Deel je ervaringen
“Je moet er klaar voor zijn. Voor mij was dat mijn ontmoeting met Esther Vergeer. Ik mocht het WK rolstoeltennis presenteren en heb haar toen een week lang van dichtbij meegemaakt. Dat heeft mij enorm geïnspireerd, om met haar te kunnen praten over van alles. Ook over: hoe is het om te daten in een rolstoel? Ik dacht daarna alleen maar: wat zij doet wil ik ook, ik moet er meer uit kunnen halen. Ik hoop dat wat Esthers verhaal met mij gedaan heeft, mijn boek of voorstelling weer met anderen zal doen. Je hoeft niet zelf het wiel uit te vinden, je kunt ook profiteren van alles wat mensen vóór jou met dezelfde handicap hebben bereikt.
Het leven is nog nooit zo luxe geweest. Het feit dat ik ondanks mijn dwarslaesie tachtig kan worden en me ook nog voort kan planten, is een verlies voor de evolutie. We zitten niet meer in een ‘survival of the fittest’, maar een ‘survival of everyone’. Voor mij is dat heel gunstig. Het feit dat ik een mooie woning heb, een goede auto, drie rolstoelen, een handbike, een mooie vriendin, dat ik de hele wereld overvlieg, dat ik op topniveau heb kunnen rolstoelbasketballen. Ik ben de meest geprivilegieerde dwarslaesiepatiënt ooit.”

Les 4
Verzacht tegenslag met mooie verhalen
“Bij tegenslag is vaak de eerste reactie: waarom moet mij dit overkomen? Omdat je jezelf wijsmaakt: mij gebeurt dat niet. Mijn visie is: tegenslag hoort bij het leven en elke dag dat het niet gebeurt, is mooi meegenomen. En als er tegenslag is, verzinnen onze hersenen er een verhaal bij waardoor we ermee om kunnen gaan. Als je jezelf mooie verhalen vertelt waar schoonheid of inspiratie in zit en je gelóóft ze ook echt, dan zie je hoe maakbaar het leven is. Je kunt zo veel met je hoofd doen. Ik geloof echt dat ik mijn theatercarrière van mijn dwarslaesie cadeau heb gekregen. Als ik dit verhaal niet had, wat zou ik dan vertellen op het podium? Had ik alleen maar grapjes over ‘ik ben de zoon van Maurice de Hond’ en hoe erg dat is.”

Les 5
Maak er wat van
Marc de Hond in Trouw
“Mijn grote voorbeelden zijn mijn opa en oma de Hond. In de Tweede Wereldoorlog is hun hele familie in Auschwitz omgekomen, op een paar na. Mijn oma Jannie was eerst met de broer van mijn opa Sam getrouwd, dus mijn opa trouwde met zijn schoonzus. Voor een gedeelte ben ik bij hun opgegroeid, want mijn moeder is jong overleden. Zij waren niet enorm bezig met iedereen die dood was gegaan en het leven dat ze kwijt waren geraakt. Het waren positieve, optimistische mensen, ondanks dat hun hele wereld ze is afgepakt. Mijn opa is flink in elkaar geslagen en heeft daar altijd pijn van gehad. In Auschwitz is geprobeerd mijn oma onvruchtbaar te maken in het medische-experimentenblok. Van de groep die daar zat hebben tweehonderd mensen het overleefd en daar zijn uiteindelijk twee kinderen uit geboren, waarvan mijn vader er dus één was. Een wonder. Ik vind het bijzonder dat ik, hun eerste kleinkind, ben vernoemd naar de eerste man van mijn oma en dus de broer van mijn opa. Degene die ze eigenlijk samen heeft gebracht. Mijn opa en oma hebben zo genoten van ons, de kleinkinderen, ze noemden het ‘blessuretijd’ en ze hebben altijd gekeken naar wat ze wél hadden.
In 2002 overleden ze allebei, in januari mijn opa en precies honderd dagen later, onverwacht, mijn oma. Na de zomer begonnen mijn problemen en aan het eind van dat jaar had ik een dwarslaesie. Tijdens mijn revalidatie heb ik hun aanwezigheid heel erg gevoeld. In mijn gedachten stonden zij aan mijn bed en zeiden ze: ‘We zijn niet zo ver gekomen om jou bij de eerste de beste tegenslag maar af te laten haken.’ Als het hen gelukt is om het allerergste dat mensen elkaar aan kunnen doen om te buigen naar: weet je wat? We maken er wat van. Dan mag omgaan met mijn handicap niet zo’n grote opgave zijn, lijkt me.”

Les 6
Probeer het beter te doen dan je ouders
“Ik kan met iedereen meepraten: mijn moeder is overleden, mijn ouders zijn gescheiden, mijn vader is nu met een veel jongere vrouw getrouwd. Mijn vader en mijn tweede moeder gingen scheiden toen ik dertien was. Vlak voor mijn bar mitswa. Dat was voor mij traumatisch, want de helft van de mensen die ik kende koos partij voor mijn moeder en kwam niet op het feest. Mijn moeder stuurde mij een brief waarin ze uitlegde dat ze niet kon feestvieren samen met mijn vader zo vlak nadat hij haar verlaten had. Daar heb ik veel verdriet van gehad.
Ik heb me dat heel persoonlijk aangetrokken en mij volwassener gevoeld dan mijn ouders. Wat ik er, denk ik, van geleerd heb, is dit: als ik later groot ben, ga ik het anders doen, dit ga ik kinderen nooit aandoen.
Ik heb nu een vrouw gevonden, Remona, die ook een scheiding heeft meegemaakt. En die ook de intentie heeft om het er beter van af te brengen dan haar ouders. Ik hoop dat het ons lukt om, als we ooit kinderen krijgen, altijd door één deur te blijven gaan, zelfs als we niet meer samen zouden zijn.

Les 7
Zoek iemand die er hetzelfde over denkt
“Voor mij is het een openbaring dat je je in de liefde niet hoeft te houden aan de regels die de maatschappij heeft bedacht voor de ideale relatie. Als Remona en ik bedenken dat andere regels beter bij ons passen, dan mag dat ook. Zoals bijvoorbeeld monogamie. Ik dacht altijd: je verliest op een gegeven moment je wilde haren, je kiest voor iemand en dan is monogamie de enige manier. Zo hoort het. Terwijl mij dat best moeite kost. Maar voor mij is het nog nooit zo makkelijk geweest om monogaam te zijn als nu, omdat ik mijn neiging om het níet te zijn kan bespreken met degene van wie ik hou. En van wie ik weet: ik kan haar alles zeggen. Dat haalt zo veel druk van de ketel en zo veel angst bij me weg. Ik ben nu ruim vier jaar samen met haar en dat is dik mijn record. Hiervoor had ik alleen relaties van een paar maanden.
Uiteindelijk heeft de scheiding van mijn ouders mij niet voor altijd beschadigd in de liefde. Ik durf het aan, ik blijf niet voor de rest van mijn leven alleen. Dan hebben mijn ouders toch iets goeds gedaan of het is uit mezelf goed gekomen. Of ik heb stiekem mijn opa en oma als voorbeeld van ‘lang en gelukkig samen’. Ik moet er nog even over nadenken welk verhaal ik mijzelf daarin wijsmaak.”

Marc de Hond
Marc de Hond (37) begint zijn loopbaan als internetondernemer, daarna is hij onder meer dj bij 3FM, commentator, tv-presentator (o.a. ‘Expedition Unlimited’ en ‘De Rekenkamer’), documentairemaker, rolstoelbasketbal-international, schrijver en theatermaker. In 2008 verscheen ‘Kracht’, een boek over de dwarslaesie die hij in 2002 door een medische misser opliep. Na een operatie aan zijn ruggenmerg, waar een tumor zat, raakte een aantal zenuwen bekneld. Zijn eerste, cabareteske theatershow heet ‘Scherven brengen geluk‘. Daarin viert hij het koperen jubileum (12,5 jaar) van zijn rolstoel.
Marc is de oudste zoon van opiniepeiler Maurice de Hond en Jasmin Busnach. Als hij drie jaar is, overlijdt zijn moeder. Marc woont samen met voormalig meerkamp-atlete Remona Fransen in Amsterdam. Speellijst en info over ‘Scherven brengen geluk’: www.marcdehond.nl

Marc in Boom Chicago

Interview Marc de Hond: “Worden wie je was”


“In mijn theaterprogramma ‘Scherven brengen geluk‘ vertel ik dat ik graag het theater in wilde, maar niet wist met welk verhaal. Dat ik altijd al een boek wilde schrijven, maar niet wist waarover. Dat verhaal, dat heb ik van mijn dwarslaesie cadeau gekregen. Net als mijn kans om in Oranje te spelen. Die kwam niet als voetbalkeeper zoals ik altijd had gedroomd, maar als rolstoelbasketballer. Een aantal dromen die ik vroeger had zijn zo op een vreemde manier toch uitgekomen.“

HULPPOST 28/8/2015 – TEKST: SANDRA SCHERPENISSE – FOTO: JOSHUA ROOD

Aan het woord is Marc de Hond. Na een operatie ontstond er een bloeding hoog in zijn rug. Deze werd pas na 13 uur opgemerkt. Gevolg: een dwarslaesie. Eigenlijk heeft hij het er nooit meer over: “Het enige moment dat ik mijn verhaal nog vertel, is als ik naar een ziekenhuis ga om een spreekbeurt te houden over preventie van medische fouten. Ik denk dat het veel interessanter is om te vertellen dat ik een man ben met een dwarslaesie die een heel actief leven leidt. Ik heb mijn rolstoel geaccepteerd, omarmd en overwonnen.”

Draag je verlies met waardigheid
Hulp PostDaarmee is Marc een schoolvoorbeeld van ons motto Worden wie je was. Voor veel slachtoffers is dat het ultieme streven, om weer een leven te leiden dat niet meer in het teken staat van het misdrijf, het ongeluk, de medische fout. Een leven waar je ondanks je extra bagage, weer van kan genieten.
Marc: “Tegenslag hoort bij het leven. Waar het om gaat, is hoe je er mee omgaat. Ik denk dat er mensen zijn die erin blijven hangen. Dat mag, maar ik denk ook dat hen met goede begeleiding de ogen kan worden geopend. Je leeft maar één keer, probeer er ondanks die tegenslag wat van te maken! In die zin denk ik ook dat slachtofferschap deels een keuze is. En ik kies ervoor mijn tegenslag waardig te dragen. Dat is ook het voorbeeld wat ik van mijn opa en oma heb gekregen. Zij hebben allebei in Auschwitz gezeten en zijn daar hun hele familie verloren. Na de oorlog hebben zij elkaar gevonden en zijn een tweede huwelijk aangegaan. Hun leven na de oorlog noemden ze blessuretijd. Ze hadden er niet meer moeten zijn; toch waren ze er. Mijn oma heeft in het experimentenblok gezeten en is daar onvruchtbaar gemaakt; toch is mijn vader geboren. Mijn opa en oma waren allebei hele positieve, optimistische mensen, die ervoor kozen geen slachtoffer te zijn en te léven. Dat zit in mijn genen, en daarom kies ook ik ervoor mijn verhaal positief te benaderen en te kijken naar wat ik allemaal wel heb en kan.”

Miscommunicatie
“Natuurlijk heb ik me verdiept in wat er mis is gegaan. Het was totale miscommunicatie tussen de chirurg, verplegers en zaalarts aan de ene kant, en aan de andere kant mijn vader en ikzelf. Iedereen heeft fouten gemaakt. Het enige lullige is dat ik met de consequenties leef. Het ziekenhuis en de verzekeraar hebben dat gelukkig ook toegegeven, dus ik heb ook een schadevergoeding gekregen. Toen kon ik het afsluiten. Ik had erkenning gekregen dát er een fout was gemaakt.”

Transparantie

“Ik snap overigens dat er fouten gemaakt kunnen worden, ook in een ziekenhuis, iedereen maakt fouten. Dat doe je niet expres. Hoe je daar vervolgens mee omgaat, is een tweede. Als je zo’n fout maakt, moet je wel de grootsheid hebben om naar de gedupeerde toe te gaan en daar transparant over te zijn. Te zeggen, dit was een hele grote fout van mij, en daar de dialoog over aangaan. Dat is bij mij niet gebeurd. Ik heb later in een brief, tussen de regels door, gelezen dat de artsen in het begin dachten dat ik er nog niet aan toe was. Later was het te lang geleden om nog iets te zeggen. Ik denk persoonlijk dat het wel zou hebben geholpen als er iemand naar me toe was gekomen. Want het is veel moeilijker om boos te zijn op iemand die meteen uitleg geeft en zijn excuus aanbiedt.”

Wereld van verschil
“Inmiddels is ontzettend veel veranderd. Er zijn protocollen, en die worden gehandhaafd. Recent kwam ik voor een kleine ingreep in het ziekenhuis. Ik kreeg uitleg, ze stelden vragen en ze controleerden doorlopend. Dat is echt een wereld van verschil ten opzichte van 12,5 jaar geleden. Toen deden ze maar wat en ik onderging het. Als er toen was gecommuniceerd zoals nu, dan was die bloeding nooit onopgemerkt gebleven.”

Gelukkig mens
“Toen ik net uit het revalidatiecentrum kwam was ik echt een beetje een sukkel in een rolstoel. Vroeger kon ik niet skateboarden, niet op het achterwiel van mijn fiets rijden… Toen ik in deze stoel kwam, dacht ik dus ook: ik ben een stijve hark, hier kan ik niets mee. Maar vervolgens werd ik uitgelachen door de mannen in mijn rolstoelbasketbalteam, omdat ik dingen niet kon en altijd meteen stond te klagen als een locatie niet rolstoelvriendelijk was. Van hen heb ik ongelofelijk veel geleerd en inmiddels heb ik geen beperkingen meer. Ik kan spontaan de deur uit, heb een geweldige vriendin en familie, en een volle agenda met van alles waar ik me op verheug. Ik ben geworden wie ik was – of had willen worden.

Project OPEN
In theorie weten we hoe de opvang en begeleiding van patiënten en zorgverleners na een medische fout er uit zou moeten zien. Maar hoe dat in de praktijk georganiseerd is, is onduidelijk en sterk verschillend per ziekenhuis. Ziekenhuizen en wetenschappers van de Vrije Universiteit Amsterdam en het NIVEL werken daarom sinds mei 2015 samen in het project OPEN om dit te onderzoeken. Wat helpt een slachtoffer nou echt verder? En hoe kunnen zorgverleners elkaar helpen in dat proces? Binnen het project gunnen zij elkaar een kijkje in elkaars keuken. OPEN wordt gefinancierd door het Fonds Slachtofferhulp.

Van september t/m december staat Marc in het theater. Zie www.marcdehond.nl voor informatie en tickets.

 

Screen Shot 2015-08-26 at 13.50.31

Marc de Hond: “De voordelen van een dwarslaesie”

“Ik ga vertellen dat ik niet ga vertellen wat er is gebeurd’”, vat Marc
de Hond zijn show ‘Scherven brengen geluk’ gekscherend samen. Serieus
vervolgt hij: ,”Ik vertel over het geluk dat ik heb gevonden nadat ik de
dwarslaesie kreeg. Het is een feestje, omdat ik ons koperen jubileum
vier – 12,5 jaar. Maar het wordt niet alleen vrolijk. In flashbacks blik
ik terug op hoe het was in de eerste weken dat ik in het ziekenhuis
lag.”

INTERVIEW: FARALDA HOUTHUIJSEN – NOORD-HOLLANDS DAGBLAD – FOTO: FRITS DE BEER

Door complicaties bij een operatie om een gezwel te verwijderen uit zijn
ruggenmerg kreeg De Hond een dwarslaesie. Dat vertelt hij niet aan zijn
publiek en hij vindt het ongepast dat mensen ernaar vragen. “Het is
gelijk vragen naar het ergste wat in iemands leven is gebeurd. Als
iemand dat na een paar maanden doet, dan vind ik het normaal, maar bij
een eerste ontmoeting… En ik vind het niet zo relevant. Het is veel
belangrijker hoe ik ermee om ben gegaan.”

De eerste jaren had hij wel moeite met de nieuwe situatie, maar
inmiddels heeft hij die omarmd. “Het heeft ook een hele rare
schoonheid. Ik kwam in een nieuwe wereld terecht en dat is op fronten
een hele mooie wereld. Drie voorbeelden van de voordelen zijn dat ik
altijd een boek wilde schrijven, maar dat ik niet wist waarover. Ik heb
het verhaal cadeau gekregen.” ‘Kracht‘ kwam uit in 2008.
“Een tweede voordeel is het theater. Ik wilde altijd al het theater in,
maar heb de stap nooit genomen. Ik durfde niet. Nu vroegen anderen me.”
In 2012 deed hij zijn verhaal zowel voor TEDxAmsterdam als in de
theatershow ‘Lulverhalen’. “Ik werd daarbij goed begeleid. Ik vond het
heel gaaf om te doen en de reacties waren warm.”

International
“Het derde voordeel is sport. Ik wilde altijd als keeper in het
Nederlands voetbalelftal spelen. Toen ging ik eens uitrekenen hoeveel keepers er tussen mij en Edwin van der Sar stonden. Dat waren er 1500. Als
rolstoelbasketballer kwam ik in het Nederlands team en werd ik dus alsnog
Nederlands international.”

Vooral door zijn deelname aan ‘Lulverhalen’ ontdekte De Hond hoe leuk
hij het vond om in het theater te staan. Dat leidde tot een geheel eigen
show, waarmee hij nu door het land toert. “Ik laat me daarbij niet
tegenhouden als het theater niet rolstoelvriendelijk is. De Drom in
Enkhuizen is net helemaal aangepast, alleen de kleedkamer is niet toegankelijk voor me. Maar dat maakt niet uit. Elke ruimte is geschikt als kleedkamer.”
De theatermaker hoopt ook daar zijn publiek een mooie en leuke avond te
bezorgen met een positieve boodschap: ‘de situatie kun je niet
veranderen, je hebt wél in de hand hoe je ertegenaan kijkt’.

Theater
‘Scherven brengen geluk’ door Marc de Hond. Za. 5 sept. in de
Drommerdaris te Enkhuizen, do. 8 okt. in Schouwburg De Kampanje te Den
Helder (uitverkocht) en vrijdag 16 okt. in Theater de Purmaryn te
Purmerend. Aanvang telkens 20.30 uur. Reserveren bij de theaters.

Marc de Hond will perform “Shards Bring Good Fortune” in English

AMSTERDAM – Dutch tv-presenter Marc de Hond toured the Netherlands this spring with his first full-length theatrical “Shards Bring Good Fortune”. The show was well received by critics and audiences and therefore returns to the theatres in September. On Sunday September 20, Marc will perform his show in Amsterdam’s famous comedy theater Boom Chicago. Exclusively and one-time only for Boom Chicago, Marc will perform in English.

Marc de Hond “For over twenty years I’ve been a loyal visitor at Boom Chicago. It’s a great honor for me to be on stage there. I find it very exciting to perform my show in English for the first time. I believe my story about happiness after setback, is a universal story. I’m very curious if I’ll notice a difference between an international audience and the Dutch. ”

In his theatershow “Shards Bring Good Fortune”, Marc de Hond explains how the biggest drama in his life ended up having beautiful and inspiring consequences.

Marc first rolled onto the stage when he gave an impressive TEDtalk at TEDxAmsterdam in 2012. After he was discovered by Dutch comedian Howard Komproe in the famous comedy club Toomler, he was asked to perform in the “LULverhalen” (the Penis monologues) that received rave reviews.

You can find your tickets here.


marc boom chicago Marc de Hond vertolkt “Scherven Brengen Geluk” eenmalig in het Engels

 AMSTERDAM – Marc de Hond toerde dit voorjaar door Nederland met zijn eerste avondvullende theatervoorstelling “Scherven Brengen Geluk”. De show werd door critici en publiek goed ontvangen en keert daarom vanaf september terug in de theaters. Op zondagavond 20 september zal Marc in het beroemde Amsterdamse comedytheater Boom Chicago zijn voorstelling eenmalig in het Engels vertolken.

Marc de Hond: “Ik kom al twintig jaar als trouw bezoeker in Boom Chicago. Geweldig dat ik er nu zelf mag optreden. Ik vind het heel spannend om dat nu voor het eerst in het Engels te doen. Mijn verhaal over geluk na tegenslag is, volgens mij, een universeel verhaal. Ben heel benieuwd of ik verschil ga merken tussen een internationaal publiek en het Nederlandse.”

In zijn theatershow ‘Scherven brengen geluk’ vertelt Marc hoe het grootste drama in zijn leven hem uiteindelijk ook veel moois opleverde.

In 2012 debuteerde Marc op het podium met een indrukwekkende TEDtalk tijdens TEDxAmsterdam. Daarna werd hij door Howard Komproe ontdekt in Toomler en vroeg deze hem voor ‘De LULverhalen’. Hiermee oogstte hij lovende kritieken. ‘

Reserveren van kaarten kan hier.