Marc speelde try-out van nieuwe voorstelling in de kas van Koppert Cress


In de kas van Koppert Cress in Monster deed Marc de Hond een try-out van “Voortschrijdend Inzicht”.
Georganiseerd i.s.m. Westland Theater de Naald, foto’s door Thierry Schut.
De voorstelling is vanaf september te zien in de Nederlandse theaters.


Marc de Hond – “Dagvoorzitter des vaderlands!”

Marc de Hond is uw “Dagvoorzitter des vaderlands!”

Bevlogen en adrem maakt hij één vloeiend geheel van uw bijeenkomst. Zijn informele stijl en humor worden zeer gewaardeerd en maakte van menig evenement een groot succes.

Vanaf nu is Marc ook te boeken via www.dagvoorzitterdesvaderlands.nl

Marc de Hond vanaf september 2018 te zien met derde theatervoorstelling

Vanaf september 2018 keert Marc de Hond terug in de Nederlandse theaters met zijn derde avondvullende voorstelling: “Voortschrijdend Inzicht”, een voorstelling over omgaan met verandering.

Kaarten zijn verkrijgbaar vanaf eind mei. Reageer op dit bericht met het woord: “REMINDER” en krijg automatisch een seintje zodra de kaartverkoop begonnen is.

Deel dit bericht en maak kans op 2 vrijkaarten in een theater naar keuze!

Poster Voortschrijdend Inzicht
Theaterposter Voortschrijdend Inzicht

“Veel mensen dromen van verandering: stoppen met roken, afvallen, duurzamer leven, een nieuwe baan (die meer verdient) of een nieuwe partner (die meer verdient). Toch laten we ons vaak tegenhouden door kleine obstakels op de weg. Het leven van Marc de Hond is één grote aaneenschakeling van verandering: hij ging van internetondernemer tot 3FM-dj en van keeper bij voetbal tot rolstoelbasketballer bij Oranje. In zijn nieuwe theatervoorstelling VOORTSCHRIJDEND INZICHT legt Marc uit hoe hij tegen wil en dank expert werd in omgaan met verandering.

Hoe komt het dat de gemiddelde Nederlander er wel over fantaseert om het roer om te gooien, maar vervolgens toch jarenlang elke dag naar hetzelfde werk gaat, elke weekend over dezelfde baas klaagt en eens in de drie maanden seks heeft met dezelfde partner? Een absolute aanrader als u weleens piekert over klimaatverandering, cultuurverandering of geslachtsverandering.

VOORTSCHRIJDEND INZICHT is een inspirerend, inzichtelijk en optimistisch verhaal over omgaan met verandering voor iedereen die eindelijk eens de knop om wil zetten of de knoop door wil hakken.”

Fotografie: Bastiaan Van Musscher​ – Ontwerp: Satchmo Media​

Marc de Hond en Remona Fransen verwachten tweede kind

Oud-atlete Remona Fransen is weer zwanger. Zij en haar partner, presentator en theatermaker Marc de Hond, verwachten eind juli hun tweede kindje.

 Dat heeft De Hond in een filmpje gemeld dat hij vrijdagochtend plaatste. “Ons geluk kan niet op”, laat het stel weten. Exact een jaar geleden beviel Fransen (32) van een dochter, Livia Jasmin.
De Hond (40) en Fransen ontmoetten elkaar op trainingscentrum Papendal, waar hij trainde als rolstoelbasketballer van het Nederlands team en zij als succesvol atlete op de zevenkamp. Inmiddels zijn ze zeven jaar samen.

 

Terugkijken: “Marc de Hond te gast bij 5 UUR LIVE op RTL4 over theatershows”

Marc de Hond sprak in het programma ‘5 uur live’ op RTL4 over de reprises van zijn theatervoorstellingen.

Marc de Hond zoekt ‘meest ontoegankelijke situatie van Nederland’ (en lost ‘m op!)

Het is ‘De Week van de Toegankelijkheid’ en daarom zoekt Marc de ‘Meest Ontoegankelijke Situatie van Nederland’. Niet om de eigenaar voor aap te zetten, maar om deze plek nog dit jaar toegankelijk te maken. Het bedrijf “Thyssenkrupp” is gespecialiseerd in het leveren van toegankelijkheidsoplossingen en zij zullen de plek die via Marc’s Facebookpagina (met behulp van stemmen & een jury) wordt uitgekozen – nog dit jaar toegankelijk maken!

Continue reading

“Dat het Openbaar Vervoer niet goed rolstoeltoegankelijk is, komt door gebrek aan visie uit het verleden”

Veel mensen met een beperking zijn afhankelijk van anderen om van A naar B te komen. Bij mij duurde die afhankelijkheid gelukkig maar één jaar. Voor elke verplaatsing moest ik leuren bij mensen om mij heen of ze me wilden brengen, een rolstoelbus regelen, of op avontuur in een slechts gedeeltelijk rolstoeltoegankelijk Openbaar Vervoer.  Gelukkig kon ik mij een aangepaste auto permitteren en was ik in staat een aangepast rijbewijs te halen. Sindsdien rij ik gelukkig weer zelf en kan ik weer spontaan overal gaan en zitten waar ik wil.

Voor rolstoelgebruikers zonder eigen auto kan reizen naar hun werk, sport, vrienden, familie of vrije tijdsbesteding in Nederland een uitdaging zijn. Er valt nog veel te verbeteren want ons Vaderlands Openbaar Vervoer is best een hindernisparcours. Er rijden nog veel treinen, trams en bussen rond die niet rolstoeltoegankelijk zijn. Zijn ze wel toegankelijk, dan zijn er nog veel perrons en haltes die niet op gelijke hoogte zijn. Als er oprijplaten zijn om dat hoogteverschil te compenseren, dan zijn die ook geregeld defect of de chauffeur weigert te helpen omdat hij anders achter komt te liggen op zijn rijschema. Op het spoor moet altijd vooruit worden gepland: bij de NS zijn er nu ruim 100 stations (van de 400) waar assistentie beschikbaar is. Dat moet je dan wel een uur van tevoren aangeven. 300 stations beschikken nog niet over assistentie. Heb je dit wel nodig om in een trein te komen, moet je dus omreizen.

De huidige stand van zaken in het OV is niet zozeer het gevolg van het huidige beleid, maar is te wijten aan gebrek aan visie in het verleden. Er is de afgelopen decennia ontoegankelijk materieel aangeschaft; dit moet eerst worden afgeschreven voordat het vervangen kan worden. De NS belooft dit voor 2030 voor elkaar te hebben. Gelukkig dat er werk van wordt gemaakt… jammer dat er niet wat eerder aan begonnen is, want het is nog wel ver weg. Veel mensen vinden een half uur vertraging al vervelend… ik vind zelf 13 jaar redelijk onacceptabel. Totdat elk perron op de goede hoogte is, zou assistentie op elk station, of een selfservice oprijplank op elk perron als tijdelijk lapmiddel kunnen functioneren. Maar dat idee zijn de treinbedrijven en Prorail blijkbaar nog niet op gekomen.

Er is een spanningsveld tussen op tijd rijden en mensen, met een beperking aan boord helpen. Als het teveel vertraging oplevert worden rolstoelgebruikers niet geholpen. Dit terwijl zij net zoveel betalen voor een kaartje als andere passagiers. Wat mij betreft hebben ze dan ook net zoveel recht om naar elke bestemming te kunnen reizen als anderen.

Wat iedereen zou moeten weten:

Goede toegankelijkheid hoeft nauwelijks duurder te zijn. Als je het meteen goed doet kost het nauwelijks wat extra’s. Of je nou een oprit metselt of een trapje; maakt niet heel veel uit. Wat wel duur is, is om achteraf de hoogte van een perron of halte te moeten veranderen. Je moet het gewoon in één keer goed doen.

Sinds 1 januari 2017 is toegankelijkheid in ons land wettelijk verplicht. We hebben er lang voor moeten strijden, maar eindelijk is het VN-verdrag geratificeerd. Dit betekent niet dat in de nacht van 31 december 2016 op 1 januari 2017 klokslag middernacht heel Nederland in een magisch moment volledig toegankelijk is geworden. Het betekent wel dat voortaan bij elke aanschaf, bouw of verbouwing verplicht rekening moet worden gehouden met toegankelijkheid voor mensen met een beperking. Het is nu ons recht.

“De mate van een ‘beperking’ wordt slechts gedeeltelijk bepaald door wat iemand mankeert, maar vooral door hoe de maatschappij is ingericht waarin hij leeft.”

In Amerika waren ze hier 27 jaar eerder mee. In 1990 heeft President Bush senior de Americans With Disabilities Act getekend. Sindsdien is bij elke aanschaf, nieuwbouw of renovatie rekening gehouden met toegankelijkheid; en daardoor is nu vrijwel heel Amerika goed toegankelijk. Je kunt veel kritische dingen zeggen over President Donald Drumpf, maar zijn gebouwen zijn tenminste wel goed rolstoeltoegankelijk!

Het is heel goed mogelijk om een land zodanig in te richten dat het krijgen van een handicap nauwelijks te koste gaat van je bewegingsvrijheid; en dat kost nauwelijks extra geld. Op die manier wordt de mate van een ‘beperking’ slechts gedeeltelijk bepaald door wat iemand mankeert, maar vooral door hoe de maatschappij is ingericht waarin hij leeft.

Vind jij ook dat het OV voor iedereen toegankelijk moet zijn?

Teken dan nu de petitie van No Limits Network voor een beter toegankelijk OV

 

“Voor alles dat ik kwijtraakte, kreeg ik iets anders terug”

Vandaag staat Marc in de rubriek ‘Gevoelszaken’ van Psychologie Magazine.
TEKST: Brenda van Osch / FOTO: Ester Gebuis.

Angst
‘Mijn moeder overleed aan kanker toen ze dertig was. Als kind was ik ervan overtuigd dat ik ook niet ouder zou worden. Ik was bang voor alles. In 2002 kwamen in één jaar veel angsten uit: ik kreeg een dwarslaesie na een tumor, ik verloor mijn opa en oma en mijn internetmiljoenen. En ik kwam erachter dat ik het aankon. Voor alles wat ik kwijtraakte, kreeg ik iets anders terug. Sindsdien ben ik niet bang meer. Mijn nieuwste voorstelling Wie bang is, krijgt ook klappen gaat erover dat de meeste angsten irreëel en zinloos zijn.’

Woede
‘Echt boos word ik als iemand achter de bar of receptie me niet kan vertellen waar ik naar de wc kan. Dat je niet kunt of wilt investeren in een invalidetoilet kan ik nog inkomen, maar dat je niet uitzoekt waar iemand dan terecht kan, vind ik een schande.’

Verdriet
‘Het meeste verdriet heb ik gehad om de vechtscheiding van mijn vader en de vrouw die ik beschouw als mijn moeder. Omdat ze uit elkaar gingen, maar vooral omdat het gezin uit elkaar viel. Mijn jongste zusje was net een paar weken oud en zij heeft mijn vader jaren niet gezien. Mijn ouders leken hun ruzie belangrijker te vinden, dan hun liefde voor ons. Daar heb ik vaak over gehuild. Helaas is de schade nooit helemaal hersteld. Dat blijft verdrietig.’

Blijdschap
‘Als ik vrienden zag stralen met hun baby op schoot, dacht ik altijd: het lijkt me leuk, maar of ik er zó blij van wordt? Ik ben geneigd om met mijn ratio intense gevoelens te temperen. Maar de dag dat mijn dochter werd geboren, in januari, was ik zo blij. Ik heb al mijn gevoel toegelaten en meerdere keren gehuild van geluk.’

Marc de Hond (39) is presentator, spreker, schrijver en theatermaker. Vanaf september gaat zijn tweede theatershow Wie bang is, krijgt ook klappen in reprise. Zie voor speeldatahttp://www.marcdehond.nl/speellijst

Foto: Ester Gebuis

 

‘We laten ons onnodig leiden door angst’

Marc de Honds boodschap aan theatergangers is dat hun angsten voor islamisering en aanslagen irreëel zijn. ‘Onze hersenen houden ons voor de gek.’

Tekst: Bas Hakker, uit: Intermediair

Op het podium in Theater de Speeldoos in Baarn maakt Marc de Hond zich klaar voor een soundcheck. Bij de kennismaking vertelt hij trots over zijn in januari geboren dochter Livia Jasmin. Op verzoek van zijn technicus ratelt hij vervolgens razendsnel een aantal zinnen. Hij besluit de soundcheck met het zingen van Geef mij nu je angst van André Hazes, en dat is precies waar zijn voorstelling over gaat.

De Hond koos voor het thema vanwege de actualiteit. Hij wilde het over meer hebben dan ‘gelukkig zijn na de rolstoel’, het thema van zijn eerste voorstelling. Zijn tweede heet Wie bang is, krijgt ook klappen, naar een uitspraak van zijn opa Sam. Die hielp anderen in de oorlog, overleefde Auschwitz en bleef daarna optimistisch in het leven staan. Marc gebruikt het verhaal van zijn grootvader als kapstok om over onze en zijn eigen angsten te praten. Anderhalf uur voor zijn optreden in Baarn lijkt hij zelf van angst weinig last te hebben. Hij neemt rustig de tijd voor het interview. ‘Ik heb twee minuten nodig om me te concentreren. Langer heeft geen zin.’

Marc-de-Hond-009

Heb je geen last van podiumvrees?

‘Mijn grootste angst is dat ik mijn tekst kwijtraak. Met veel vlieguren kan ik die kans reduceren tot nul.’

Hoe bang zijn wij eigenlijk?

‘Onderzoek door mijn vader (Maurice de Hond, red.) laat zien dat islamisering van ons land en een terroristische aanslag onze grootste angsten zijn. Ik vraag mij af of we daar niet te bang voor zijn. Er zijn politici die het vuurtje opstoken, omdat die bangmakerij kiezers oplevert. Ze spelen daarmee de terroristen in de kaart: moslims en niet-moslims worden tegen elkaar opgezet. De verschillen worden overdreven en er wordt een vijandbeeld gecreëerd.’

‘Aanslagplegers zijn sukkels die de maatschappij voor hun eigen falen willen straffen’

Dat moeten we niet doen …

‘Als het beeld ontstaat dat bijna alle moslims gevaarlijk zijn, krijgen zij minder kansen. Dat stimuleert radicalisering juist. Waarom zouden we de meerderheid van vredelievende moslims wantrouwen? Dat is onlogisch. Wie een leuk leven heeft, pleegt geen aanslagen. Aanslagplegers zijn sukkels die niet mee kunnen komen en de maatschappij voor hun eigen falen willen straffen. Wie hier op aarde voldoende aan zijn trekken komt, hoeft zichzelf en anderen niet op te blazen om in de hemel met maagden te worden beloond.’

Wie is Marc de Hond?

1977: Geboren te Amsterdam
1989 – 1995: Vwo, Casimir Lyceum Amstelveen
1995 – 1996: Economie, VU Amsterdam
1996: Junior webdesigner, Wegener
1996 – 1997: Webdesigner, 01 First Internet
1997 – 2000: Directeur 01 First Internet, oprichter Veiling.com (verkocht aan QXL/Ricardo)
1999 – 2006: Presentator/DJ, NCRV
2001 – 2002: Opleiding Presentator/Programmamaker, 3FM
2006: Presentator/DJ, Caz!
2007 – 2012: Voice-over en commentator, RTL (freelance)
2008: Auteur Kracht
2008 – 2009: Presentator LLiNK (freelance) en PR-manager Voetbal21.nl
2010 – 2013: Speler Nederlands rolstoelbasketbalteam
2011 – heden: Spreker en dagvoorzitter
2012 – 2014: Performer De LULverhalen / Presentator De Rekenkamer
2014 – 2016: Performer Scherven brengen geluk
2016 – heden: Performer Wie bang is, krijgt ook klappen

We focussen te veel op geloof en te weinig op de persoonlijkheid van de aanslagpleger?

‘Inrijden op een menigte heet nu de handtekening van IS te zijn. Terwijl in ons land de blanke man Karst T. het eerste voorbeeld hiervan was. Als iemand uit onze “eigen groep” zoiets doet, zien we een lone wolf die afwijkt van de norm. Is het een moslim, dan ontstaat een beeld dat zij dit allemaal in zich hebben. Dat vind ik irreëel.’

Het is een kwestie van perceptie?

‘Onze hersenen houden ons voor de gek. Wij hebben een beperkt beeld van de werkelijkheid in ons hoofd, waarbij het wij-zijdenken erg sterk is. Bij een overtreding tijdens Ajax – Feijenoord zie je dat mooi. Het ene kamp ziet een rode kaart, het andere is helemaal overtuigd van een schwalbe. We kijken naar hetzelfde, maar zien iets totaal anders.’

Marc-de-Hond-007

Ook al is het perceptie, die angst voor moslims is er.

‘Bij bijeenkomsten rond de komst van asielzoekerscentra waren mannen woedend omdat ze dachten dat hun dochters zouden worden verkracht. Dat zijn echte emoties, maar je moet je afvragen hoe reëel dat is.’

Daar heb jij geen last van?

‘Ik heb mijn angsten goed onder controle omdat ik een rationeel mens ben. Bij een onbehaaglijk gevoel kan ik mezelf geruststellen met logisch nadenken en kansberekening. De kans dat een terroristische aanslag je treft is heel erg klein, weet ik. We leven in de veiligste tijd ooit. We laten ons onnodig leiden door angst.’

Dat is een slechte raadgever?

‘Orthodoxe joden protesteerden in Amstelveen tegen een asielzoekerscentrum vanwege antisemitisme onder Syriërs. Ze hadden die mensen ook elke dag gastvrij kunnen verwelkomen, om te laten zien dat hun beeld van Joden onjuist is.’

‘Er zullen je nare dingen overkomen, maar je kunt toch niet voorspellen welke’

Venus van Milo-prijs

‘Het beeld van de verhouding tussen vrijwilliger en gehandicapte is dat de eerste de tweede helpt’, zegt Marc de Hond. Hij wil dat omdraaien. ‘De gehandicapte kan ook anderen helpen als vrijwilliger.’ Als ambassadeur van het DELA Goededoelenfonds bedacht hij de Gouden Venus van Milo. Dit is een prijs voor inspirerende Nederlanders met een beperking die iets goeds doen voor de samenleving. De verkiezing promoot hij onder meer via maandelijkse portretten. ‘Een mooi voorbeeld is Anja. Zij is spastisch, zit in een rolstoel en heeft veel hulp nodig. Toch gaat ze vier dagen per week naar een verpleeghuis, waar ze contact met dementerende bejaarden onderhoudt. Ze bezorgt die mensen echt een leukere dag. Dat voelt goed. Er wordt veel voor haar gedaan, maar ze doet ook iets terug.’

Is angst voor aanslagen eigenlijk een denkfout?

‘Nee. Je kunt doodgaan door een aanslag, net zoals door roken of een verkeersongeluk. Je moet je alleen afvragen in hoeverre jij je door die kleine kans moet laten leiden en welke invloed jij daarop hebt. Er zullen je nare dingen overkomen, maar je kunt toch niet voorspellen welke.’

Jij had op jonge leeftijd zelf wel een angstig voorgevoel dat je niet oud zou worden, schrijf je in je boek Kracht.

‘Die angst had te maken met wat ik heb meegemaakt. Mijn moeder Jasmin is op jonge leeftijd aan borstkanker overleden. Statisch gezien was de kans aanmerkelijk dat ik ook ooit een tumor zou krijgen. Misschien voelde ik al langer dat er iets in mijn lijf zat. Maar ik kon natuurlijk niet voorspellen dat ik in een rolstoel zou raken door een medische fout bij het verwijderen van die tumor.’

Marc-de-Hond-003

Je was vroeger sowieso erg angstig. In hoeverre liet jij je hierdoor leiden?

‘In de voorstelling overdrijf ik dit een beetje, maar als kind was ik erg angstig. Naarmate ik ouder en rationeler werd, is dat beter geworden.’

Na de dwarslaesie namen je angstgevoelens af, terwijl je tegenslag na tegenslag moest overwinnen in die tijd. De aandelen van je internetbedrijf kelderden, je grootouders overleden en je geliefde vertrok …

‘Nadat alle naars dat ik vreesde mij was overkomen, bleek ik ook een prima leven te kunnen hebben.’

Waarom denken we eigenlijk dat alles voorbij is als ons zulke dingen overkomen?

‘Mensen maken de denkfout: hoe voel ik mij morgen als ik vandaag een dwarslaesie krijg? Morgen is dan inderdaad afschuwelijk. Maar een jaar later heb je je leven weer op de rit, je rolstoel onder controle en reis je misschien als rolstoelbasketballer de hele wereld over.’

‘Hoe groter de angst, des te minder plek voor hoop en liefde’

Zijn we in ons land zo bang omdat we zo veel te verliezen hebben?

‘Ik denk het wel. Wie wifi, een villa en geweldige gezondheidszorg heeft, is banger voor oorlog dan wie alleen maar een hutje van stro heeft.’

Maakt het ons ook fragieler?

‘Ja. Mijn opa Sam had meer kans om een concentratiekamp te overleven, omdat hij in een arme Joodse wijk in Amsterdam is opgegroeid en streetwise was.’

Wil je mensen inspireren zich minder door angst te laten leiden en meer risico te nemen?

‘Ik wil mensen niet vertellen wat ze moeten doen. Wel merk ik dat het anderen helpt als ik vertel over hoe ik omga met tegenslagen. Het geeft mij voldoening te merken dat mensen kracht uit mijn verhalen halen. Dit vertellen ze mij bijvoorbeeld na een optreden. Dat is voor mij, naast het vermaken van mensen, een belangrijke reden om op het podium te willen staan.’

Dus stiekem gaat ook deze voorstelling over gelukkig zijn ondanks tegenslagen.

‘Bij beide voorstellingen is mijn boodschap: vervelende momenten zijn niet te voorkomen, geniet van de momenten waarop er géén tegenslag is. En laat je vooral niet leiden door irreële angsten. Hoe groter de angst, des te minder plek voor hoop en liefde.’

Exoskelet

Marc de Hond maakt handig gebruik van technologie om zo min mogelijk last te hebben van zijn beperking. Hij is optimistisch over de ontwikkelingen. Zelf was hij de eerste Nederlander die liep in een Lokomat, de voorloper van het exoskelet. Tegelijk waarschuwt hij voor overspannen verwachtingen. Het exoskelet wordt wel gebracht als het middel waardoor verlamde mensen zonder rolstoel kunnen leven, terwijl dat echt nog in de kinderschoenen staat. ‘Ik zie mijzelf niet over straat gaan met zo’n exoskelet.’ Het is volgens hem de kunst om er het beste van te maken met de technologie die zijn waarde al heeft bewezen. ‘Ik sta ook niet vooraan als er een experimentele operatie voor een dwarslaesie zou komen.’

Beeld: Frank Groeliken

Dochter voor Marc de Hond en Remona Fransen

AMSTERDAM – Presentator en theatermaker Marc de Hond en oud-atlete Remona Fransen zijn donderdag de trotse ouders geworden van een dochtertje: Livia Jasmin de Hond. Dat heeft het koppel bekendgemaakt.

Moeder en dochter maken het goed. “We zijn heel gelukkig met een gezonde dochter”, stellen de verse ouders. “We zijn dankbaar aan de geweldige vakmensen die ons de afgelopen maanden hebben begeleid.”

De Hond zou donderdagavond zijn nieuwe voorstelling Wie bang is, krijgt ook klappen spelen in Heerhugowaard. In overleg met het theater wordt deze voorstelling verplaatst naar 29 maart.

De voorstellingen van Wie bang is, krijgt ook klappen die vanaf vrijdag staan gepland gaan wel door, inclusief de première op dinsdag 31 januari. De Hond en Fransen ontmoetten elkaar op trainingscentrum Papendal, waar hij trainde als rolstoelbasketballer van het Nederlands team en zij als succesvol atlete op de zevenkamp. Inmiddels zijn ze zes jaar samen.